Bij een geschil over de eigendom van een paard geeft het paspoort geen uitsluitsel: registratie zegt iets over identificatie, niet over eigendom. Wie eigenaar is, blijkt uit de koopovereenkomst, de betaling en de feitelijke levering. Handelaren, maneges en particuliere eigenaren lopen hier tegenaan. Laat je bewijspositie beoordelen.
Hoe worden paarden geïdentificeerd en geregistreerd?
Het feit dat een eigenaar op grond van de Identificatie & Registratie regelgeving wel verplicht is om een paard op naam te stellen, wekt wellicht de verwachting dat een registratie als eigenaar, zoals in het paardenpaspoort (de tenaamstelling) of het stamboek het eigendom van een paard aantoont. Dit is niet juist. Ook de partij die de kosten van verzorging op zich neemt of het paard jarenlang traint en op wedstrijden uitbrengt, kan als gevolg daarvan niet eigenaar worden van een paard (mogelijk kan die partij wel die ten behoeve van het paard of ongeboren veulen gemaakte kosten op de eigenaar van het paard verhalen). Dergelijke feiten en omstandigheden kunnen echter wel een indicatie of aanwijzing van het eigendom van een paard opleveren, mocht het geschil omtrent het (mede-)eigendom van een paard aan een rechter worden voorgelegd.
Wat leg je vast over de eigendom van een paard?
De partij die het paard traint, op stal heeft staan én zich (aldus) naar buiten toe gedraagt als de eigenaar, staat bij een geschil omtrent het eigendom van een paard 1-0 voor. Uitgangspunt is namelijk dat diegene die het paard voor zichzelf houdt (de bezitter), de eigenaar is van het paard (het zogeheten wettelijk vermoeden van eigendom). Het staat de rechter echter vrij om op grond van o.a. de eerdergenoemde feiten en omstandigheden te oordelen dat het wettelijk vermoeden door de andere partij is weerlegd.
Met name bij de samenwerkingsvormen, die in de paardensport eerder regel dan uitzondering zijn, is het schriftelijk vastleggen van afspraken van groot belang. Dit hoeft niet altijd vorm te krijgen door het (laten) opstellen van een lijvige overeenkomst. Een aantal belangrijke rechten en plichten van partijen volgen reeds uit de letter van de wet. Bovendien kan de relatie met je (handels)partner vragen om een andere (minder formele) wijze waarop de afspraken over en weer schriftelijk worden vastgelegd. Onze advocaten denken graag met je mee, bijvoorbeeld aan een zorgvuldig opgestelde brief waarvan de ontvangst wordt bevestigd door de andere partij.
Welke Europese regels gelden in het hippisch recht?
De nieuwe Europese Verordening waaruit voor paardenhouders per 21 april 2021 een bijkomende (ten aanzien van de huidige Identificatie & Registratie regelgeving) registratieverplichting voortvloeit zal geen verandering in de huidige uitdagingen ten aanzien van het eigendom van een paard brengen. De nieuwe Europese Verordening heeft namelijk nog steeds als doel om besmettelijke dierziekten te voorkomen en te bestrijden. Daarbij dient slechts het registreren van de locatie van paarden, niet het vastleggen van het eigendom van een paard. Denk bijvoorbeeld aan de meest recente uitbraak van het Rhinovirus, eind april van dit jaar. Een groot deel van de paarden dat na het concours in Valencia naar huis zijn teruggekeerd, zijn vertrokken naar de trainingsstal van hun ruiters, niet naar (de stal van) hun eigenaren.
Wanneer schakel je een advocaat hippisch recht in?
Voor de behandeling van hippische eigendomsvraagstukken is juridische kennis én kennis van paarden vereist. Ons advocatenkantoor in Amsterdam heeft een team van advocaten dat een sterke reputatie heeft als specialistisch advocatenkantoor. Advocaat hippisch recht advocaat Puck Hoendervanger heeft haar kennis van hippische eigendomsvraagstukken bijzonder verdiept en brengt graag je juridische positie in beeld, om je vervolgens van een praktisch advies te voorzien en/of je onderneming bij te staan in een gerechtelijke procedure.
Wat kan ons advocatenkantoor betekenen bij een eigendomsgeschil over een paard?
Betwist iemand je eigendom van een paard? Neem contact op met ons advocatenkantoor in Amsterdam. Wij staan handelaren, maneges, fokkers en particuliere eigenaren bij in geschillen waarin niet de kwaliteit van het dier, maar de vraag wie het toebehoort centraal staat.
Die vraag is lastiger dan zij lijkt, omdat Nederland geen eigendomsregister voor paarden kent. Het paspoort en de registratie bij een stamboek zeggen iets over identificatie en over de status in de voedselketen, maar leveren geen eigendomsbewijs op. Wij reconstrueren de eigendomsketen uit koopovereenkomsten, betaalbewijzen, stallingsafspraken en de feitelijke levering.
Complicaties ontstaan vaak bij paarden die elders staan gestald of in bruikleen zijn gegeven. Wie het dier onder zich heeft, is niet automatisch eigenaar, maar bezit schept wel bewijsrechtelijk een voorsprong. Ook een verkoop door iemand die niet beschikkingsbevoegd was, kan onder omstandigheden toch een geldige eigendomsoverdracht opleveren.
Loopt het geschil naar de rechter, dan behartigen onze advocaten je belangen, zo nodig met een kort geding om afgifte van het paard af te dwingen. Daarnaast leggen wij je afspraken over eigendom, stalling en bruikleen zo vast dat een volgende discussie wordt voorkomen.
Wil je weten hoe sterk je bewijspositie is? Neem contact op met ons advocatenkantoor in Amsterdam voor een gesprek met een specialist hippisch recht.
