Maakt iemand inbreuk op je merk, dan kun je de rechter vragen de inbreukmakende producten terug te roepen uit het handelsverkeer, er definitief uit te verwijderen of te vernietigen (artikel 2.22 lid 1 BVIE). Dat gebeurt op kosten van de inbreukmaker, tenzij bijzondere redenen dat beletten. De rechter weegt daarbij de evenredigheid tussen de ernst van de inbreuk en de maatregel af, en de belangen van derden.
Merkinbreuk vormt een directe bedreiging voor je merkrechten en de reputatie van je onderneming. Wanneer anderen zonder toestemming identieke of sterk gelijkende producten op de markt brengen, schaadt dit zowel je economische positie als het vertrouwen van consumenten in je merk. Vernietiging van inbreukmakende goederen is daarom een belangrijk instrument om je intellectuele eigendomsrechten te handhaven en verdere schade te voorkomen.
Het Benelux-verdrag inzake de intellectuele eigendom (BVIE) biedt merkhouders vergaande bevoegdheden om op te treden tegen merkinbreuk. Voor de procedure gelden daarnaast de bijzondere regels voor IE-zaken in het Wetboek van Burgerlijke Rechtsvordering (artikel 1019 tot en met 1019i Rv). Zo kun je effectief actie ondernemen wanneer namaakproducten of andere inbreukmakende goederen je merkrechten schenden.
Wat is merkinbreuk volgens Nederlands recht?
Merkinbreuk is gebruik van een teken zonder toestemming van de houder van een ingeschreven merk in een van de vier gevallen van artikel 2.20 lid 2 BVIE: een gelijk teken voor dezelfde waren of diensten, een gelijk of overeenstemmend teken met verwarringsgevaar, ongerechtvaardigd profiteren van of schade aan een bekend merk, en ander gebruik dan ter onderscheiding van waren of diensten.
Artikel 2.20 lid 2 BVIE noemt de vier gevallen. Identiteitsinbreuk is gebruik in het economisch verkeer van een gelijk teken voor dezelfde waren of diensten; verwarringsgevaar is dan niet nodig (onder a). Bij herkomstinbreuk gaat het om een gelijk of overeenstemmend teken voor gelijke of overeenstemmende waren of diensten, waardoor bij het publiek gevaar voor verwarring bestaat, ook door associatie (onder b). Goodwillinbreuk doet zich voor bij een merk dat bekend is in het Benelux-gebied: gebruik zonder geldige reden waardoor ongerechtvaardigd voordeel wordt getrokken uit, of afbreuk wordt gedaan aan, het onderscheidend vermogen of de reputatie van het merk, ongeacht voor welke waren (onder c). De vierde grond is gebruik anders dan ter onderscheiding van waren of diensten, met datzelfde gevolg (onder d).
De bescherming reikt verder dan alleen exacte kopieën. Ook producten die sterk lijken op je merk kunnen inbreuk opleveren, vooral wanneer deze verwarring veroorzaken over de herkomst. Namaakproducten vormen een ernstige categorie, waarbij complete imitaties van merkartikelen zonder toestemming worden geproduceerd en verkocht.
Namaak wordt vaak al aan de grens tegengehouden. Hoe dat werkt, lees je hieronder bij douaneoptreden.
Welke rechten heb je als merkhouder bij productvernietiging?
Als merkhouder kun je de rechter vragen de terugroeping uit het handelsverkeer, de definitieve verwijdering daaruit of de vernietiging te gelasten van goederen die inbreuk maken op je merk, en in passende gevallen ook van de materialen en werktuigen die vooral bij de productie zijn gebruikt (artikel 2.22 lid 1 BVIE). Het artikel stelt geen eis van kwade trouw, maar de rechter houdt wel rekening met de evenredigheid en met de belangen van derden.
De wettelijke grondslag voor productvernietiging beschermt je exclusieve positie als merkhouder. Je hoeft niet te bewijzen dat de inbreukmaker opzettelijk handelde; wel moet vaststaan dat de goederen inbreuk maken. De maatregelen gelden naast een eventuele schadevergoeding, de inbreukmaker krijgt er geen vergoeding voor, en ze worden uitgevoerd op zijn kosten, tenzij bijzondere redenen dat beletten.
Vernietiging moet wel evenredig zijn. Dat blijkt uit een zaak over een zelfbouwauto op het chassis van een Chevrolet Corvette, met Ferrari-tekens op stuur, wieldoppen, voor- en achterkant. Het ging om Uniemerken, maar de rechtbank Den Haag toetste de vordering aan artikel 2.22 BVIE. Zij wees vernietiging van de auto af: het ging om één product waarvan de tekens eenvoudig te verwijderen waren, en het algemene belang verzet zich tegen het onnodig vernietigen van producten. De rechtbank beval alleen de verwijdering en vernietiging van de tekens (Rb Den Haag 2 juni 2021, ECLI:NL:RBDHA:2021:6352, r.o. 4.15). In hoger beroep oordeelde het hof dat de auto ook inbreuk maakte op het auteursrecht van Ferrari. Het hof gelastte de vernietiging van de hele carrosserie, de lampen, bumpers, spatborden, velgen, stoelen en het stuur. Vernietiging van de gehele auto, inclusief chassis, vond het hof niet proportioneel (Hof Den Haag 11 oktober 2022, ECLI:NL:GHDHA:2022:1995, r.o. 7.6).
Bij grote partijen namaak ligt de afweging vaak anders dan bij één waardevol product. Een redelijk alternatief zoals het verwijderen van een logo is dan meestal niet voorhanden. Namaakproducten kunnen bovendien niet voldoen aan veiligheids- en gezondheidsnormen. Bij partijen speelgoed, cosmetica of medicijnen beschermt vernietiging daarom ook de consument.
Daarnaast kun je als merkhouder schadevergoeding en winstafdracht vorderen (artikel 2.21 BVIE). De rechter houdt bij de schadevergoeding rekening met onder meer winstderving, de onrechtmatige winst van de inbreukmaker en, in passende gevallen, morele schade. Hij kan ook een forfaitair bedrag vaststellen, bijvoorbeeld op basis van de royalty die verschuldigd was geweest (lid 2). Bij wijze van schadevergoeding kan de rechter bevelen dat de inbreukmakende goederen aan jou worden afgegeven, eventueel tegen een door de rechter vast te stellen vergoeding die jij betaalt (lid 3). Winstafdracht kun je naast of in plaats van schadevergoeding vorderen, maar de rechter wijst die af als het gebruik niet te kwader trouw was of de omstandigheden er geen aanleiding toe geven (lid 4).
Hoe werkt vernietiging onder douanetoezicht?
Douaneautoriteiten kunnen op basis van een verzoek tot douaneoptreden goederen tegenhouden die je merkrechten schenden. Deze procedure schorst de uitgifte van verdachte goederen, waarna beide partijen de producten inspecteren en bij bevestigde merkinbreuk vernietiging onder ambtelijk toezicht plaatsvindt.
Het verzoek tot douaneoptreden biedt merkhouders een proactief instrument. Je meldt je merkrechten aan bij de douane-instanties, waarna zij actief speuren naar verdachte zendingen. Deze aanpak onderschept inbreukmakende producten voordat ze de Europese markt bereiken, wat aanzienlijk effectiever is dan achteraf juridisch optreden.
Na schorsing van de uitgifte informeert de douane je als merkhouder over de onderschepte goederen. Vervolgens krijg je toestemming om de producten te inspecteren en vast te stellen of daadwerkelijk sprake is van merkinbreuk. Deze inspectie vormt een doorslaggevend moment om bewijsmateriaal te verzamelen voor eventuele vervolgstappen.
Daarna kan vernietiging onder douanetoezicht volgen. De eigenaar van de goederen krijgt de mogelijkheid de goederen vrijwillig af te staan voor vernietiging, wat vaak een kostbare rechtszaak voorkomt. Dat maakt douaneoptreden kostenefficiënt en praktisch.
Het BVIE verwijst voor deze douaneprocedure naar Verordening (EU) nr. 608/2013. Je kunt als merkhouder ook optreden tegen waren uit derde landen die zonder toestemming een merk dragen dat gelijk is aan je voor die waren ingeschreven merk of daarvan in zijn belangrijkste onderdelen niet te onderscheiden is, en die het Benelux-gebied worden binnengebracht, ook als ze hier niet in de vrije handel komen. Dat recht vervalt als de aangever of houder van de waren in de douaneprocedure bewijst dat je het op de markt brengen in het land van eindbestemming niet kunt verbieden (artikel 2.20 lid 4 BVIE).
Wil je zekerheid over je merkrechten bij grensoverschrijdende handel? Onze gespecialiseerde advocaten in Amsterdam analyseren je situatie en adviseren over de meest effectieve strategie voor douaneoptreden en productvernietiging.
Wat zijn de stappen bij een vernietigingsprocedure?
Effectief optreden tegen merkinbreuk vereist een gestructureerde aanpak. De eerste stap bestaat uit het verzamelen van bewijsmateriaal dat de inbreuk aantoont. Documenteer nauwkeurig welke producten inbreuk maken, waar deze worden verkocht en welke schade je lijdt. Foto’s van inbreukmakende goederen, screenshots van webshops en informatie over verkooppunten vormen belangrijk bewijsmateriaal.
Vervolgens raadpleeg je een gespecialiseerde merkenjurist. Merkenrecht is complex en vereist expertise om de juiste juridische stappen te bepalen. Een ervaren advocaat beoordeelt je zaak, identificeert de precieze vorm van inbreuk en formuleert de meest effectieve strategie.
De derde stap betreft het opstellen en verzenden van een sommatiebrief. Deze brief sommeert de inbreukmaker onmiddellijk te stoppen met verkoop van inbreukmakende goederen en opent onderhandelingen over schadevergoeding. Een zorgvuldig geformuleerde sommatie voorkomt vaak langdurige juridische procedures, omdat veel inbreukmakers na ontvangst van een professionele sommatiebrief bereid zijn een regeling te treffen.
Wordt de sommatie afgewezen of genegeerd en is de zaak spoedeisend, dan kun je een kort geding beginnen (artikel 254 lid 1 Rv). Hierin vorder je staking van de inbreuk op straffe van een dwangsom (artikel 611a Rv) en een vergoeding van je proceskosten (artikel 1019h Rv). Daarnaast kun je nevenvorderingen instellen, zoals terugroeping uit het handelsverkeer, en een voorschot op schadevergoeding vragen. Een kort geding levert doorgaans binnen enkele weken een voorlopige voorziening op. De voorzieningenrechter bepaalt een redelijke termijn voor de bodemprocedure. Begin je die niet op tijd, dan verliest de voorziening haar kracht als de gedaagde daartoe een verklaring bij de griffie indient; heeft de voorzieningenrechter geen termijn bepaald, dan kan dat als na ten minste 31 dagen, waarvan ten minste 20 werkdagen, geen bodemprocedure is begonnen (artikel 1019i Rv).
Na toewijzing van je vordering organiseer je de daadwerkelijke vernietiging. Die komt voor rekening van de inbreukmaker, tenzij bijzondere redenen dat beletten (artikel 2.22 lid 1 BVIE). Het vonnis kan bepalen hoe de vernietiging verloopt, bijvoorbeeld in aanwezigheid van een deurwaarder die er een proces-verbaal van opmaakt, zoals in de Ferrari-zaak (Hof Den Haag 11 oktober 2022, r.o. 7.7). Zo kun je later aantonen dat de producten niet alsnog op de markt zijn gekomen.
Welke kosten brengt productvernietiging met zich mee?
De kosten van een vernietigingsprocedure bestaan uit griffierecht (in 2026 € 735 voor een bv, vof of andere niet-natuurlijke persoon in een zaak van onbepaalde waarde, € 341 voor een natuurlijk persoon zoals een eenmanszaak), advocaatkosten en de kosten van de vernietiging zelf. Win je, dan kun je vorderen dat de inbreukmaker je redelijke en evenredige proceskosten vergoedt (artikel 1019h Rv), en komt de vernietiging in beginsel voor zijn rekening (artikel 2.22 lid 1 BVIE).
Vorder je in kort geding alleen een verbod en nevenvorderingen, dan gaat het in de regel om een zaak van onbepaalde waarde. Het griffierecht bij de rechtbank bedraagt daarvoor in 2026 € 735 voor een rechtspersoon of andere niet-natuurlijke persoon, € 341 voor een natuurlijk persoon en € 93 voor een onvermogende (bijlage Wet griffierechten burgerlijke zaken). Vorder je ook een geldbedrag, dan kan een hoger tarief gelden. Ook de gedaagde betaalt griffierecht als hij in de procedure verschijnt (artikel 3 lid 1 Wgbz). Welke voorzieningenrechter bevoegd is, volgt bij een Beneluxmerk uit de woonplaats van de gedaagde of de plaats waar de verbintenis in geding is ontstaan, is uitgevoerd of moet worden uitgevoerd, tenzij partijen uitdrukkelijk iets anders zijn overeengekomen (artikel 4.6 BVIE). Een bodemzaak over een Uniemerk behandelt in eerste aanleg alleen de rechtbank Den Haag (artikel 3 Uitvoeringswet EG-verordening inzake het Gemeenschapsmerk).
Advocaatkosten vormen een substantiëler kostenpost. Afhankelijk van de complexiteit van je zaak varieert dit tussen € 2.500 en € 15.000 voor een volledig traject inclusief kort geding. Win je de procedure, dan veroordeelt de rechter de inbreukmaker op jouw vordering in de redelijke en evenredige proceskosten die je hebt gemaakt, tenzij de billijkheid zich daartegen verzet (artikel 1019h Rv). Dat kan meer zijn dan het gewone liquidatietarief, maar is niet automatisch alles wat je hebt uitgegeven.
De vernietigingskosten zelf hangen af van producttype en volume. Elektronische producten en luxe goederen vergen vaak een complexere vernietiging dan textiel. Vraag vooraf een offerte bij een gespecialiseerd verwerkingsbedrijf.
Wanneer vernietiging onder douanetoezicht plaatsvindt, kunnen er kosten voor opslag en vernietiging bij komen. Toch kan deze aanpak kostenefficiënt zijn, omdat zij een rechtszaak kan voorkomen.
Wanneer verjaren je rechten op productvernietiging?
Artikel 2.22 BVIE noemt geen eigen termijn voor een vordering tot vernietiging. Wel kent het merkenrecht een gedoogregel. Heb je het gebruik van een ingeschreven jonger merk vijf opeenvolgende jaren bewust gedoogd, dan kun je op grond van je oudere merk geen nietigverklaring van dat jongere merk meer vorderen voor de waren of diensten waarvoor het is gebruikt, tenzij het te kwader trouw is gedeponeerd (artikel 2.30septies lid 1 BVIE). In een inbreukprocedure kun je het gebruik van dat jongere merk dan ook niet meer verbieden (artikel 2.23 quater lid 1). Een vordering tot schadevergoeding verjaart vijf jaar na de dag na die waarop je zowel met de schade als met de aansprakelijke persoon bekend bent geworden, en in ieder geval twintig jaar na de gebeurtenis die de schade veroorzaakte (artikel 3:310 lid 1 BW).
Deze regel onderstreept het belang van actief merkbeheer. Passiviteit kan je positie aanzienlijk verzwakken. Zodra je merkinbreuk constateert, dien je binnen redelijke termijn actie te ondernemen. Wachten met optreden kan de wederpartij gebruiken als verweer. Wie lang wacht, riskeert bovendien dat de rechter in kort geding het spoedeisend belang in twijfel trekt.
De gedoogregel geldt per ingeschreven jonger merk, en alleen voor de waren of diensten waarvoor dat merk is gebruikt. Gebruikt iemand een teken zonder het als merk in te schrijven, dan is deze regel niet van toepassing. Bovendien moet het gedogen bewust gebeuren: louter onwetendheid van het gebruik is niet genoeg.
Merkbewaking helpt voorkomen dat je positie door gedogen of tijdsverloop verzwakt. Door dagelijks nieuwe merkaanvragen te controleren en inbreukalerts te ontvangen, detecteer je tijdig potentiële conflicten. Deze proactieve aanpak stelt je in staat binnen een redelijke termijn op te treden en je merkrechten te behouden.
Welke uitzonderingen gelden bij productvernietiging?
Vernietiging is niet de enige maatregel: de wet noemt ook terugroeping en definitieve verwijdering uit het handelsverkeer. Bij elke vordering houdt de rechter rekening met de evenredigheid tussen de ernst van de inbreuk en de gelaste maatregelen, en met de belangen van derden (artikel 2.22 lid 1 BVIE). Wanneer het algemene belang tegen onnodig vernietigen van waardevolle producten pleit, kan de rechter een andere oplossing kiezen, zoals in de Ferrari-zaak.
Verwijdering van inbreukmakende merktekens biedt in specifieke gevallen een alternatief. Bij hoogwaardige producten waar de inbreuk zich beperkt tot aangebrachte logo’s of merkbenamingen, kan de rechter volstaan met verwijdering. Deze aanpak vereist wel duidelijke waarborgen dat het product na verwijdering niet meer als inbreukmakend wordt herkend.
De Mitsubishi-uitspraak van het Hof van Justitie toont echter aan dat merkverwijdering juridisch complex is. Ook verwijdering van een merk kan als ‘gebruik’ van dat merk worden beschouwd. Wanneer consumenten het product ondanks verwijdering nog steeds aan de merkhouder toeschrijven, kan nog steeds sprake zijn van merkinbreuk.
Bij upcycling speelt een vergelijkbare problematiek. Het hergebruiken van merkproducten in nieuwe creaties kan botsen met het uitputtingsbeginsel wanneer de toestand van het product wijzigt. Een tas gemaakt van Levi’s spijkerbroeken kan worden gezien als een nieuw product waarvoor geen toestemming is verleend. De merkhouder kan zich dan mogelijk tegen verdere verhandeling verzetten (artikel 2.23 lid 3 BVIE).
Neem contact op met ons advocatenkantoor in Amsterdam voor persoonlijk juridisch advies over je specifieke situatie. Wij beoordelen of vernietiging noodzakelijk is of dat proportionele alternatieven beschikbaar zijn.
Wat te doen als je te maken krijgt met inbreukmakende goederen?
Handel je niet als merkhouder maar als importeur of verkoper die onbedoeld inbreukmakende goederen in bezit krijgt? Ook dan kun je inbreuk maken: het aanbieden of in de handel brengen van waren onder het teken, of ze daartoe in voorraad hebben, valt onder het verbodsrecht van de merkhouder (artikel 2.20 lid 3 onder b BVIE). Dat je niet wist dat het namaak was, staat daaraan niet in de weg. Lees ook wat je doet als je wordt beschuldigd van inbreuk op intellectuele eigendomsrechten.
Stop onmiddellijk met verkoop zodra je vermoedt dat producten merkinbreuk opleveren. Verkoop je door nadat je van de mogelijke inbreuk weet, dan wordt het lastiger om goede trouw aan te voeren. Bij gebruik te kwader trouw kan de merkhouder naast of in plaats van schadevergoeding ook afdracht van je winst vorderen (artikel 2.21 lid 4 BVIE).
Raadpleeg direct een gespecialiseerde advocaat. Een merkenjurist beoordeelt of daadwerkelijk sprake is van inbreuk en adviseert over de beste aanpak. Handelde je aantoonbaar te goeder trouw, dan kan dat een vordering tot winstafdracht afweren (artikel 2.21 lid 4 BVIE). Een verbod en vernietiging van de goederen blijven wel mogelijk.
Bied aan de producten vrijwillig af te staan voor vernietiging. Deze coöperatieve houding kan kostbare juridische procedures voorkomen en je financiële schade beperken. Een regeling beperkt ook je proceskostenrisico: wie een IE-zaak verliest, wordt op vordering in beginsel veroordeeld in de redelijke en evenredige proceskosten van de wederpartij (artikel 1019h Rv).
Onderzoek hoe de inbreukmakende goederen in je bezit kwamen. Mogelijk zijn je leveranciers aansprakelijk voor geleverde namaakproducten, waarbij je schade op hen kunt verhalen. Documenteer alle relevante communicatie en facturen om eventuele regresvorderingen te onderbouwen.
Hoe voorkom je toekomstige merkinbreuk?
Preventie begint bij registratie van een sterk merk. Een onderscheidend merk met duidelijke kenmerken biedt betere bescherming dan algemene begrippen of beschrijvende benamingen. Laat voorafgaand aan registratie een beschikbaarheidsonderzoek uitvoeren om conflicten met bestaande merkrechten te voorkomen.
Gebruik consequent het ®-symbool bij je geregistreerde merk. Deze aanduiding signaleert aan potentiële inbreukmakers dat je merk beschermd is en dat je bereid bent je rechten te handhaven. Deze preventieve werking verkleint het risico op onbedoelde inbreuk.
Investeer in merkbewaking via gespecialiseerde dienstverleners. Deze services controleren dagelijks nieuwe merkaanvragen wereldwijd en waarschuwen je bij potentiële conflicten. Inbreukalerts stellen je in staat tijdig bezwaar te maken tegen registraties die te dicht bij je merk komen.
Monitor actief je markt en concurrenten op daadwerkelijk gebruik van inbreukmakende merken. Online platforms als Alibaba, Amazon en sociale media vereisen regelmatige controle. Ook fysieke verkooppunten en beurzen verdienen aandacht, omdat namaakproducten vaak via diverse kanalen worden gedistribueerd.
Leg je merkrechten vast bij douane-instanties. Een verzoek tot douaneoptreden activeert proactieve controles op verdachte zendingen. Deze maatregel onderschept veel namaakproducten voordat ze consumenten bereiken.
Communiceer actief met je klanten wanneer namaakproducten in omloop zijn. Waarschuw hen via je website, sociale media en nieuwsbrieven voor valse producten. Deze transparante benadering beschermt zowel je reputatie als de veiligheid van consumenten.
Welke rol speelt upcycling bij merkrechten?
Upcycling wint aan populariteit in de mode-industrie als duurzame praktijk waarbij bestaande producten nieuwe waarde krijgen. Echter, het hergebruiken van merkproducten botst vaak met intellectuele eigendomsrechten. Het uitputtingsbeginsel biedt kopers weliswaar het recht producten door te verkopen, maar wijziging van de producttoestand vormt een belangrijke uitzondering.
Wanneer een gekochte Levi’s spijkerbroek wordt omgevormd tot een tas, wijzigt de producttoestand fundamenteel. Een gewijzigde toestand van de waren is volgens artikel 2.23 lid 3 BVIE een voorbeeld van een gegronde reden waarmee de merkhouder zich tegen verdere verhandeling kan verzetten. De oorspronkelijke toestemming voor het in het verkeer brengen van de spijkerbroek strekt zich dan in beginsel niet uit tot het gewijzigde product.
Het Hof van Justitie bevestigde dit principe in de Art & Allposters-zaak. Daar werden auteursrechtelijk beschermde posters chemisch bewerkt en op canvasdoek aangebracht. Het Hof oordeelde dat uitputting niet geldt wanneer de drager vervanging ondergaat, omdat daarmee een nieuwe economische markt wordt aangeboord.
Creatieve ondernemers die willen upcyclen, doen er daarom verstandig aan vooraf toestemming te vragen aan de merkhouder. Zo’n licentieovereenkomst kan voorwaarden stellen aan gebruik, presentatie en kwaliteit van de geüpcyclede producten. Zonder toestemming riskeer je een merkinbreukprocedure, met mogelijk ook een vordering tot productvernietiging.
Verwijdering van merken lost het probleem niet automatisch op. De Mitsubishi-rechtspraak toont aan dat ook merkverwijdering als ‘gebruik’ kan gelden wanneer consumenten het product nog steeds associëren met de oorspronkelijke merkhouder. Juridische onduidelijkheid maakt upcycling van merkproducten daarom juridisch riskant.
Waarom is actief merkbeheer noodzakelijk voor je onderneming?
Merken vormen vaak de meest waardevolle activa van ondernemingen. Een sterk merk vertegenwoordigt goodwill, klantloyaliteit en marktpositie die jaren van investering reflecteren. Passief merkbeheer ondermijnt deze waarde en biedt concurrenten kansen je marktaandeel aan te tasten.
Actief optreden tegen merkinbreuk beschermt je exclusiviteit. Gedogen kan je rechtspositie verzwakken. Heb je het gebruik van een ingeschreven jonger merk vijf opeenvolgende jaren bewust gedoogd, dan kun je op grond van je oudere merk geen nietigverklaring van dat merk meer vorderen en het gebruik ervan niet meer verbieden voor de waren of diensten waarvoor het is gebruikt, tenzij het te kwader trouw is gedeponeerd (artikel 2.30septies lid 1 en 2.23 quater lid 1 BVIE). Bovendien signaleert consequent handhaven aan de markt dat je je rechten serieus neemt, wat preventief werkt tegen toekomstige inbreuk.
Merkbewaking detecteert tijdig bedreigingen. Zonder systematische monitoring mis je belangrijke momenten om bezwaar te maken tegen conflicterende registraties. De kosten van professionele merkbewaking zijn meestal beperkt in vergelijking met de kosten van latere inbreukprocedures.
Douaneoptreden biedt veel bescherming tegen relatief beperkte kosten. Is je verzoek toegewezen, dan controleert de douane zendingen op inbreuk op je merk.
Proactief merkmanagement voorkomt reputatieschade. Namaakproducten van slechte kwaliteit schaden je merknaam wanneer consumenten deze ten onrechte aan je toeschrijven. Snelle verwijdering van dergelijke producten uit het handelsverkeer beschermt zowel je imago als consumentenveiligheid.
Veelgestelde vragen over vernietiging van inbreukmakende producten
Kan ik vernietiging van producten eisen bij merkinbreuk?
Ja. Je kunt de rechter vragen de terugroeping uit het handelsverkeer, de definitieve verwijdering daaruit of de vernietiging te gelasten van goederen die inbreuk maken op je merk, en in passende gevallen ook van de materialen en werktuigen die vooral bij de productie zijn gebruikt (artikel 2.22 lid 1 BVIE).
Wie betaalt de vernietiging van inbreukmakende producten?
De inbreukmaker. De maatregelen worden uitgevoerd op zijn kosten, tenzij bijzondere redenen dat beletten, en hij krijgt geen vergoeding voor de vernietigde goederen (artikel 2.22 lid 1 BVIE). Ook je redelijke en evenredige proceskosten kun je op hem verhalen (artikel 1019h Rv).
Wijst de rechter vernietiging bij merkinbreuk altijd toe?
Nee. De rechter weegt de evenredigheid tussen de ernst van de inbreuk en de maatregel af, en de belangen van derden (artikel 2.22 lid 1 BVIE). In de Ferrari-zaak liet het hof alleen de inbreukmakende onderdelen van een auto vernietigen, niet de hele auto (Hof Den Haag 11 oktober 2022, ECLI:NL:GHDHA:2022:1995).
Kan ik inbreukmakende producten in beslag laten nemen?
Ja. Met verlof van de voorzieningenrechter kun je beslag leggen op inbreukmakende goederen (artikel 2.22 lid 2 BVIE en artikel 700 Rv). Loopt de hoofdzaak nog niet, dan moet je die binnen de gestelde termijn beginnen. Blijkt het beslag ten onrechte, dan kun je de schade moeten vergoeden (artikel 1019g Rv).
Kan ik ook vernietiging vorderen bij inbreuk op auteursrecht?
Ja. De auteursrechthebbende kan inbreukmakende roerende zaken die geen registergoederen zijn, en materialen en werktuigen die voornamelijk bij de vervaardiging daarvan zijn gebruikt, als zijn eigendom opeisen of onttrekking aan het verkeer, vernietiging of onbruikbaarmaking vorderen (artikel 28 lid 1 Auteurswet). Ook dan gebeurt dat op kosten van de verweerder, tenzij bijzondere redenen dat beletten, en weegt de rechter de evenredigheid af (artikel 28 lid 4 en 8).
Primaire bronnen
- Benelux-verdrag inzake de intellectuele eigendom (verdragstekst): artikel 2.20, 2.21, 2.22, 2.23, 2.30septies, 2.23 quater en 4.6
- Wetboek van Burgerlijke Rechtsvordering (tekst geldend vanaf 14 juli 2026): artikel 254, 611a, 700, 1019, 1019g, 1019h en 1019i
- Auteurswet (tekst geldend vanaf 1 januari 2026): artikel 28
- Burgerlijk Wetboek Boek 3: artikel 3:310
- Wet griffierechten burgerlijke zaken, artikel 3 en bijlage (tarieven 2026)
- Uitvoeringswet EG-verordening inzake het Gemeenschapsmerk, artikel 3
- Rb Den Haag 2 juni 2021, ECLI:NL:RBDHA:2021:6352, r.o. 4.15
- Hof Den Haag 11 oktober 2022, ECLI:NL:GHDHA:2022:1995, r.o. 7.6 en 7.7
Schakel een gespecialiseerde merkenadvocaat in om je merk te beschermen
Wil je vernietiging of terugroeping van inbreukmakende producten vorderen, of word je zelf met zo’n vordering geconfronteerd? Onze merkenadvocaten beoordelen je positie en adviseren over de evenredigste en meest effectieve aanpak.
Genoemde advocaatkosten zijn indicaties uit onze praktijk. Wat een concrete zaak kost, hangt af van de omvang, de complexiteit en het verloop van de procedure. Wij maken vooraf een prijsafspraak.
